روز ۵

درس

1. معاویه در نخستین خطبه‌اش در کوفه شرایط را انکار کرد، مدعی شد که حسن خود خواستار صلح بوده و به امام علی دشنام داد. امام حسن، حسین را از پاسخ بازداشت، سپس خود برخاست، چگونگی صلح را توضیح داد و به دشنام به پدرش با بیان جایگاه خاندانش پاسخ گفت (تاریخ طبری؛ تحف العقول حرانی). معاویه هیچ‌یک از شرایط را نگه نداشت.
2. او دلیل خود را به زبان خودش چنین گفت: خلافت را به معاویه واگذار کردم چون یارانی کافی برای جنگ با او نداشتم؛ اگر داشتم، شب و روز با او می‌جنگیدم تا بر او پیروز شوم (الاحتجاج طبرسی). چون معاویه بعدها از او خواست با خوارج بجنگد، سر باز زد: اگر با هیچ‌یک از مسلمانان بجنگم، با تو می‌جنگم (الکامل ابن اثیر؛ کشف الغمة اربلی).
3. پس از بازگشت به مدینه، پس از نماز صبح در مسجد پیامبر تا برآمدن آفتاب می‌نشست و مردم با پرسش‌هایشان گرد او جمع می‌شدند (الطبقات الکبری؛ انساب الاشراف؛ تاریخ مدینة دمشق ابن عساکر). او موقوفات پدرش را به وصایت امام علی اداره می‌کرد (الکافی 7:49-51)، و ابن عباس با آنکه بزرگ‌تر بود، رکاب او را می‌گرفت (تاریخ مدینة دمشق). مناظرات او با معاویه و هوادارانش در الاحتجاج طبرسی ثبت شده است.

پرسش‌ها

درس بعد

پرسش‌ها را هوش مصنوعی از نکات درس نوشته و هر پاسخ با نکته‌اش سنجیده شده است.