روز ۳

درس

1. هنگام رحلت پیامبر 7 سال داشت (دانشنامه امام حسین). در خلافت پدرش امام علی، در جنگ جمل فرمانده جناح چپ بود (الجمل مفید) و در صفین فرمانده جناح راست، و در آنجا سخنانی ایراد کرد و سپاه را به جهاد تشویق نمود (وقعة صفین نصر بن مزاحم؛ مناقب ابن شهرآشوب).
2. او در کنار برادرش امام حسن در صلح با معاویه ایستاد و امام حسن را «امام من» خواند (اختیار معرفة الرجال طوسی)، و پس از شهادت امام حسن در 50 هجری که امامت خودش آغاز شد، به پیمان پایبند ماند. به کوفیانی که نامه نوشتند و به قیام تشویق کردند پاسخ داد: تا معاویه زنده است در سرزمین و خانه‌های خود بمانید؛ اگر خداوند در حالی که من زنده‌ام چیزی پیش آورد، به شما نامه خواهم نوشت (انساب الاشراف بلاذری؛ الاخبار الطوال دینوری؛ الارشاد).
3. او معاویه را برای کشتن حجر بن عدی، عمرو بن حمیق خزاعی و یارانشان محکوم کرد و به او نوشت: فتنه‌ای بزرگ‌تر برای این امت از حکومت تو بر آنان نمی‌شناسم (تاریخ مدینة دمشق ابن عساکر؛ الطبقات الکبری؛ اختیار معرفة الرجال). هنگامی که معاویه در 56 هجری برای بیعت با یزید به عنوان جانشین خود فراخواند، او امتناع کرد و پیش از مردم یزید را نالایق خواند (الامامة و السیاسة ابن قتیبه؛ البدایة و النهایة).

پرسش‌ها

درس بعد

پرسش‌ها را هوش مصنوعی از نکات درس نوشته و هر پاسخ با نکته‌اش سنجیده شده است.