روز ۷

درس

1. خدا دربارهٔ او می‌گوید: همانا تو خویی بزرگ داری (68:4). کم‌سخن بود و تنها هنگامی که نیاز بود سخن می‌گفت، لبخند می‌زد و هرگز بلند نمی‌خندید، و پاکیزگی و عطر را دوست می‌داشت. امام علی گفت هر که نخستین بار او را می‌دید از او به هیبت می‌افتاد، و هر که با او همنشین می‌شد او را دوست می‌داشت (الشفا، قاضی عیاض)؛ به همهٔ یارانش یکسان می‌نگریست، و هنگامی که دست می‌داد هرگز نخستین کسی نبود که دست خود را می‌کشید (بحارالانوار).
2. کسانی را که به او بدی کردند بخشید، حتی وحشی، قاتل عمویش حمزه، و ابوسفیان را (حیاة الصحابة، کاندهلوی). از سخنان اوست: بهترین شما کسی است که با همسرانش بهترین باشد (نهج‌الفصاحه).
3. ساده می‌زیست: بستری چرمین پر از لیف خرما، جامه‌ای درشت، نان جو و خرما، و ماه‌هایی که در خانه‌اش آتشی برای پختن افروخته نمی‌شد. یک بار فاطمه برایش نان جو آورد، و او به او گفت که این نخستین غذایی است که پدرش در 3 روز خورده است. هنگامی که درگذشت، زره‌اش نزد مردی یهودی در برابر 30 پیمانه جو گرو بود (نهج‌الفصاحه).

پرسش‌ها

درس بعد

پرسش‌ها را هوش مصنوعی از نکات درس نوشته و هر پاسخ با نکته‌اش سنجیده شده است.