وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ١
سوگند به آسمان و کوبنده شب!
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ١
سوگند به آسمان و کوبنده شب!
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ٢
و تو نمیدانی کوبنده شب چیست!
ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ ٣
همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست!
إِن كُلُّ نَفۡسٖ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظٞ ٤
(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد!
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ٥
انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است!
خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ ٦
از یک آب جهنده آفریده شده است،
يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ٧
آبی که از میان پشت و سینهها خارج میشود!
إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرٞ ٨
مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] میتواند او را بازگرداند!
يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ ٩
در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ ١٠
و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست!
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ ١١
سوگند به آسمان پرباران،
وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ ١٢
و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمیآورند)،
إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ ١٣
که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا میکند،
وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ١٤
و هرگز شوخی نیست!
إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا ١٥
آنها پیوسته حیله میکنند،
وَأَكِيدُ كَيۡدٗا ١٦
و من هم در برابر آنها چاره میکنم!
فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ١٧
حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)!
ترجمه: آیتالله ناصر مکارم شیرازی · تلاوت: شیخ علی حذیفی، مجمع ملک فهد · متن: مجمع ملک فهد (حفص)، از طریق quran.com · ترجمه کلمه به کلمه: Quran.com (Quranic Universal Library)