روز ۲

درس

1. پیامبر فرمود: حسن و حسین سروران جوانان بهشت‌اند (الامالی طوسی؛ من لا یحضره الفقیه؛ سنن ترمذی 5:656؛ المصنف ابن ابی شیبه). حدود 25 صحابی آن را روایت کرده‌اند؛ علامه مجلسی و از میان سنیان سیوطی و آلبانی آن را متواتر می‌دانند. امام در کربلا این حدیث را به دشمنانش استناد کرد (بحار الانوار 45:6).
2. به روایت یعلی عامری، پیامبر او را در آغوش گرفت و فرمود: حسین از من است و من از حسینم. خدا هر که حسین را دوست بدارد دوست می‌دارد. حسین سبطی از اسباط است (کامل الزیارات؛ الارشاد؛ المصنف ابن ابی شیبه؛ مسند احمد؛ سنن ابن ماجه؛ سنن ترمذی 5:658؛ المستدرک حاکم که آن را صحیح می‌داند). این سخنان بر سردر حرم او نوشته شده است.
3. هنگامی که حسن و حسین وارد مسجد می‌شدند، پیامبر خطبه‌اش را قطع می‌کرد و از منبر پایین می‌آمد تا آنان را در آغوش بگیرد؛ وقتی پرسیدند از خانواده‌ات چه کسی را بیشتر دوست داری، پاسخ داد: حسن و حسین، چنانکه انس بن مالک روایت کرده است (سنن ترمذی؛ المستدرک حاکم). او را شبیه‌ترین مردم به پیامبر توصیف کرده‌اند (مسند احمد؛ سنن ترمذی؛ الارشاد).

پرسش‌ها

درس بعد

پرسش‌ها را هوش مصنوعی از نکات درس نوشته و هر پاسخ با نکته‌اش سنجیده شده است.