روز ۴

درس

1. چون برخی شیعیان تردید کردند که امام عسکری جانشینی گذاشته است، امام به دست خود نوشت: خدا از زمان آدم سرپرستانی گماشته است؛ هرگاه نشانه‌ای ناپدید شود نشانهٔ دیگری پدید آید و هرگاه ستاره‌ای غروب کند ستارهٔ دیگری طلوع کند. خدا دین خود را باطل نکرده و پیوند میان خود و آفریده‌اش را نگسسته است و تا رستاخیز هرگز چنین نخواهد شد (الغیبة از طوسی).
2. غیبت صغری او از 260 هجری، یا از ولادتش در 255 هجری چنان‌که مفید (الارشاد) و طبرسی (اعلام الوری) می‌گویند، تا 329 هجری به درازا کشید. در آن، او فقط از طریق 4 نایب به شیعه می‌رسید که هر یک به فرمان او توسط نایب پیشین تعیین می‌شد و پرسش‌های اعتقادی و فقهی و وجوهات آنان را به او و پاسخ‌هایش را بازمی‌گرداند.
3. 4 نایب عبارت بودند از عثمان بن سعید عمری که به روغن‌فروشی می‌پرداخت و آنچه شیعه می‌فرستاد در ظرف‌های روغن می‌برد؛ پسرش محمد بن عثمان که با نامهٔ امام در هنگام مرگ پدر تعیین شد؛ حسین بن روح نوبختی از 305 هجری؛ و علی بن محمد سمری از 326 تا 329 هجری (الغیبة از طوسی؛ کمال‌الدین). امام عسکری گفته بود: عمری و پسرش هر دو امین‌اند؛ هر چه برسانند یا بگویند از من است (الغیبة از طوسی).

پرسش‌ها

درس بعد

پرسش‌ها را هوش مصنوعی از نکات درس نوشته و هر پاسخ با نکته‌اش سنجیده شده است.