روز ۵

درس

1. طبرسی مناظرات او را گرد آورده است: با ملحدان درباره وجود خدا، از جمله ابن ابی‌العوجاء و ابوشاکر دیصانی؛ با ابوحنیفه درباره روش فقه و به‌ویژه قیاس؛ و با عالمان معتزلی درباره شیوه گزینش حاکم (الاحتجاج). الکافی مناظراتی را آورده که شاگردانش در حضور او و زیر نظر او بحث می‌کردند.
2. از آموزه‌های شناخته‌شده او توحید مفضل است که در چهار مجلس به مفضل بن عمر داده شد، درباره آفرینش جهان و انسان، شگفتی‌های جانوران و آسمان‌ها و زمین، و حکمت مرگ؛ زمانی آن را کتاب فکر می‌نامیدند، به سبب واژه‌های مکرر آن: بیندیش، ای مفضل. نیز از اوست مقبولهٔ عمر بن حنظله، درباره داوری و احادیث متعارض (الکافی).
3. او از قیام مسلحانه دوری می‌کرد. چون ابومسلم خراسانی نامه نوشت و او را به پذیرش خلافت خواند، پاسخ داد: تو از یاران من نیستی، و زمان، زمان من نیست (الملل و النحلِ شهرستانی). چون ابوسلمه همین را نوشت، نامه را سوزاند (مروج الذهبِ مسعودی). او نبود یاوران وفادار را دلیل خود نامید (مناقب ابن شهرآشوب). در الابواء، چون عبدالله محض برای پسرش به‌عنوان مهدی بیعت خواست، به او گفت پسرش مهدی نیست و پیش‌گویی کرد که حکومت به سفاح و منصور خواهد رسید (مقاتل الطالبیینِ ابوالفرج اصفهانی).

پرسش‌ها

درس بعد

پرسش‌ها را هوش مصنوعی از نکات درس نوشته و هر پاسخ با نکته‌اش سنجیده شده است.