هنگامی که امری از امور عالم سبب حزن ‌و اندوه خاطر مبارکش می گشت ‌و از خطاها (ی امت یا خودش به اعتبار حسنات الابرار سیئات المقربین) غمگین می شد به این دعا با خدای متعال راز ‌و نیاز می کرد.

ای خدا ای کفایت کننده ‌ی امور فرد ضعیف خلق ‌و حافظ ‌و نگهبان بندگان از امر مخوف ‌و خطرناک (ای خدا) خطاهای من (و هواهای نفسانی خیانتکار من) مرا تنها یافته (یعنی مرا از الطاف ‌و عنایتهای تو دور یافته) ‌و به قصد هلاک من شتافته ‌و من از تحمل قهر ‌و غضب تو ضعیف ‌و ناتوانم ‌و (جز لطف تو) کسی که مرا یاری کند نیست ‌و اکنون (از کثرت اعمال زشت) مشرف بر خوف ‌و خطر روز لقای توام (و سخت از ملاقاتت به واسطه ‌ی زشتی عملم می ترسم در صورتی که لقای تو باید لذیذترین ‌و خوش ترین روز من باشد) پس حالی کسی نیست که ترس ‌و هراس مرا (از غضب تو) برطرف کند

و کیست که مرا از (قهر ‌و خشم) تو ایمنی بخشد در صورتی که تو مرا ترسان (و هراسان) ساخته ای ‌و کیست که مرا مساعدت ‌و یاری کند در صورتی که تو مرا تنها ‌و بی یار ‌و یاور گردانیده ای ‌و کیست که در مقابل تو مرا نیرو ‌و توانائی بخشد در حالی که تو مرا ضعیف ‌و ناتوان کرده ای

البته ای خدای من جز آفریننده مخلوق برای خلق پناه بخشی نیست ‌و جز خدای غالب توانا بندگان مغلوب عاجز را که ایمنی تواند داد؟ ‌و جز خدای غالب مسلط بر خلق کیست که بندگان مسئول ‌و مطلوب را یاوری تواند کرد؟ (و از مسئولیت حق آزاد خواهد نمود)

در صورتی که ای خدای من جمیع علل ‌و اسباب امنیت ‌و قوت ‌و نصرت همه بدست قدرت ازلی تست ‌و مفر ‌و ملجاء ‌و پناه همه بندگان درگاه کرم تست پس درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و من گریخته را به درگاه لطف پناه ده ‌و حاجت ‌و مطلبم را برآورده ساز.

ای خدای من توئی که اگر روی کرم ‌و بزرگواریت را از من بگردانی یا مرا از فضل عظیم خود منع کنی یا از رزق (و عطای) خود محرومم سازی یا وسیله ‌و رابطه خود را از من قطع کنی دیگر هیچ راهی به امید ‌و آرزوی خود نخواهم یافت غیر تو (و غیر لطف ‌و احسان تو) ‌و هرگز نتوانم با کمک جز تو بر ‌آن خیرات ‌و درجات رفیعه که نزد تست نائل گردم ای خدا من (با همه عیب ‌و نقص) بنده ‌ی توام ‌و در قبضه قدرت تو پیشانی من (و تمام قوای وجودی من) بدست تست

با وجود امر ‌و فرمان نافذ تو مرا امری ‌و اراده ای نخواهد بود حکم ‌و فرمان تو بر من جاری ‌و نافذ است ‌و قضا ‌و تقدیرت در حق من (و در حق همه مخلوقاتت) عدل (و احسان) است ‌و مرا هیچ قدرت بر آنکه سر از حکم ‌و سلطنتت بپیچم نخواهد بود ‌و هرگز توانائی آنکه از حدود قدرتت تجاوز کنم نیست ‌و من به آنچه میل ‌و اراده ‌ی تست خود را قابل ‌و مایل نتوانم ساخت ‌و به رضا ‌و خشنودی تو نخواهم رسید ‌و به آنچه از خیرات ‌و مقامات عالیه که نزد تست نائل نتوانم شد مگر به طاعت ‌و بندگی تو ‌و به فضل ‌و رحمت نامنتهای تو

ای خدای من روز را شب ‌و شب را روز کردم (و روزگارم سرآمد) در حالی که بنده ‌ی حقیر ذلیل تو هستم ‌و مالک هیچ نفع ‌و ضرری بر خود نیستم مگر به خواست تو (من جلب نفعی یا دفع ضرری از خود نتوانم کرد جز آنکه تو خواسته باشی ‌و به قدرت ‌و مشیت ازلی بر من تو مقدر کرده باشی) ‌و بر عجز خود بر این مطلب به یقین گواهی می دهم ‌و اعتراف به ضعف ‌و مضطری ‌و ناتوانی ‌و بیچارگی خویش (حضور حضرتت) می کنم پس تو (به لطف ‌و کرمت) خیرات ‌و مقامات آخرت که به من وعده دادی منجز فرما ‌و آنچه از نعمتها که در این عالم به من عطا فرمودی نیز تمام ‌و کامل گردان که ای خدا من بنده مسکین بیچاره ناتوان درمانده مضطر حقیر خوار فقیر توام که (از خطا ‌و زشتیهای خود) ترسان ‌و هراسان به درگاه (جود ‌و احسان) تو پناه آورده ام.

پروردگارا درود فرست بر رسول اکرم ‌و آل پاکش ‌و هرگز در آنچه مرا عطا فرمودی ذکرت را از لوح خاطرم محو مگردان (و لحظه ای یادت را فراموشم مساز) ‌و از احسانهایت که مرا به ‌آن امتحان کردی دلم را غافل مدار ‌و از اجابت دعایم هر چند به طول انجامد مایوسم مگردان تا در هر حال خوشی ‌و ناخوشی روزگار ‌و در حال سختی ‌و آسانی عالم ‌و حال سلامت ‌و ابتلاء ‌و حال رنج ‌و تنعم ‌و حال وسعت ‌و مضیقه ‌و حال فقر ‌و غنی (در تمام این احوال به یاد تو باشم ‌و از ذکر نعم ‌و احسانت لحظه ای غافل نباشم)

پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و حمد ‌و ثنا ‌و ستایشم را در هر یک از حالاتم مخصوص ‌و خالص برای حضرتت گردان تا آنجا که هرگز به نعمتهائی که در دنیا به من عطا کرده ای شاد ‌و فرحناک نباشم ‌و از آنچه محرومم کرده ای ناشاد ‌و محزون نگردم (بلکه نشاط ‌و شادیم به یاد تو ‌و حزن ‌و اندوهم از غم فراق تو ‌و دوری از حضورت منحصر باشد) ‌و قلبم را به خدا ترسی ‌و تقوای خود آگاه ساز ‌و بدنم را به عملی که مقبول درگاه تست بکار آور ‌و نفسم را به طاعتت مشغول دار ‌و از هر کار دیگر که بر من پیش آید بازدار تا آنجا که هرگز چیزی که خشم ‌و غضب تو در اوست ابدا دوست ندارم ‌و آنچه رضا ‌و خشنودی تو در اوست (بدان خوشنود باشم و) ناپسندم نباشد (همیشه آنچه محبوب تست ای خدا محبوب من ‌و هر چه مبغوض تست مبغوض من بگردان که رضا ‌و خشنودی من در همه حالات تابع رضا ‌و خشنودی تو باشد)

پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و دل مرا از هر چه جز محبت (و جز عشق ‌و اشتیاق لقای حضرتت) فارغ ساز (و از توجه بهر محبوبی جز جمال دل آرایت که اجمل من کل جمیل است دلم را بپرداز که خلوتگاه دل خاص تو ‌و خاصان ‌و دوستان تو باشد) ‌و قلبم را مدام به ذکر خود مشغول دار ‌و به خوف ‌و خشیت از جلالت رتبه رفیعم بخش ‌و دلم را به شوق ‌و رغبت کامل رو به سوی حضرتت گردان ‌و به طاعتت (با اخلاص) متمایل ساز ‌و دلم را در بهترین راه به سوی خود سیر ‌و سلوک ده ‌و در همه دوران عمر برای شوق به مقامات رفیعه نزد حضرتت ذلیل ‌و خاضعم گردان

و در دنیا تقوی ‌و خداترسی را زاد ‌و توشه ‌ی من برای سفر آخرت قرار ده ‌و رحلتم را از دنیا به سوی رحمت (نامنتهای) خود مقرر فرما ‌و در (بهشت) رضای خویش داخل ‌و در جنت (شهود) خود منزل عطا فرما ‌و مرا بر تمام اعمالی که مورد رضا ‌و خشنودی تست قوت ‌و توانائی بخش ‌و فرار ‌و گریزگاهم را (از عالم) به سوی حضرتت قرار ده ‌و میل ‌و اشتیاقم را به آنچه نزد تست (از مقامات ‌و لذات نامتناهی) منحصر ساز ‌و همیشه دل مرا متنفر از اشرار خلقت بگردان ‌و مرا انس با خود ‌و دوستان ‌و اهل طاعت خود (که خاصان ‌و مقربان درگاهند) عطا فرما

و هرگز مرا زیر بار منت مردم نابکار فاجر ‌و کافر قرار مده (که آنان بر من احسانی کرده ‌و مرا زیر بار منت آرند) ‌و به آنان محتاج ‌و نیازمندم نگردان بلکه تمام آرام دل ‌و انس روحم ‌و استغناء (و انجام حوائجم) ‌و کفایت امورم همه را به عنایت خود ‌و به دست خوبان خلق خود منحصر گردان.

پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و مرا قرین ‌و همنشین با ‌آن بزرگواران ‌و یار ‌و یاور آنان قرار ده ‌و بر من منت گذار ‌و مرا از مشتاقان حضرتت قرار ده ‌و به عملی که تو دوست داری ‌و از ‌آن خشنود باشی موفقم بدار ‌و انجام این حوائجی که به درگاهت آوردم بر تو بسی سهل ‌و آسانست (زیرا تو را قدرت ‌و رحمت واسعه ‌ی نامتناهی است).