سوره العَادِيَاتِ

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ١

سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالی که نفس‌زنان به پیش می‌رفتند،

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ٢

و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ٣

و سوگند به هجوم آوران سپیده دم‌

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ٤

که گرد و غبار به هر سو پراکندند،

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ٥

و (ناگهان) در میان دشمن ظاهر شدند،

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ٦

که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ٧

و او خود (نیز) بر این معنی گواه است!

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ٨

و او علاقه شدید به مال دارد!

۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ٩

آیا نمی‌داند در آن روز که تمام کسانی که در قبرها هستند برانگیخته می‌شوند،

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ١٠

و آنچه در درون سینه‌هاست آشکار می‌گردد،

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ١١

در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است!