سوره الفَلَقِ

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ١

بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده صبح،

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ٢

از شرّ تمام آنچه آفریده است؛

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ٣

و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می‌شود؛

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ٤

و از شرّ آنها که با افسون در گره‌ها می‌دمند (و هر تصمیمی را سست می‌کنند)؛

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ٥

و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد می‌ورزد!