سوره الضُّحَىٰ

وَٱلضُّحَىٰ ١

قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)،

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ٢

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ٣

که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است!

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ٤

و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است!

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ٥

و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی!

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ٦

آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟!

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ٧

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد،

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ٨

و تو را فقیر یافت و بی‌نیاز نمود،

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ٩

حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن،

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ١٠

و سؤال‌کننده را از خود مران،

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ١١

و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن!