روز ۳

درس

1. در کربلا سخت بیمار بود و نجنگید. چون مردان برای کشتن او آمدند، برخی گفتند: همین بیماری او را بس است (الارشاد؛ اعلام الوری). در کاخ ابن زیاد در کوفه باز فرمان کشتن او داده شد؛ شفاعت حضرت زینب و سخنان استوار خود او نجاتش داد (الفتوح ابن اعثم؛ مقتل الحسین خوارزمی).
2. او را با جامعه، زنجیری که دست‌ها را به گردن می‌بست، به اسارت بردند، و چون از بیماری توان نشستن نداشت پاهایش را زیر شکم شتر بستند (الامالی طوسی؛ مقتل الحسین خوارزمی). از او نقل است: مرا بر شتری لنگ و لاغر سوار کردند، در حالی که سر حسین بر نیزه بود، زنان پشت سر من و نیزه‌ها گرد ما (اقبال الاعمال ابن طاووس).
3. در مسجد دمشق خطبه‌ای خواند که در آن خود، پدر و نیایش را به مردم شناساند و به آنان گفت آنچه یزید و کارگزارانش پراکنده بودند دروغ بود: پدرش شورشی نبود، بلکه برای حق قیام کرد (مثیر الاحزان ابن نما؛ الملهوف ابن طاووس؛ زندگانی علی بن الحسین سید جعفر شهیدی). پس از خطبه او و خطبه حضرت زینب، افکار در دمشق دگرگون شد و یزید خانواده را از ویرانه‌ای بی‌سقف به خانه‌ای نزدیک کاخ خود برد (الارشاد).

پرسش‌ها

درس بعد

پرسش‌ها را هوش مصنوعی از نکات درس نوشته و هر پاسخ با نکته‌اش سنجیده شده است.