هنگامی که حال اهل دنیا را مشاهده می کرد که از حرص راضی به رزق مقدر الهی نیستند به شکرانه مقام رضای خود به این دعا با خدا راز ‌و نیاز می کرد.

ستایش خدای را که به حکم (قضا ‌و قدرش) راضی ‌و خشنودم ‌و گواهی می دهم که خدای متعال نصیب ‌و رزق خلق را از هر جهت به عدل تقسیم فرموده ‌و (به جود ‌و کرم ذاتی) بر همه خلق خود به فضل ‌و احسان تعهد فرموده (یا از خلق عهد گرفته که با یکدیگر فضل ‌و احسان کنند تا به صفات الهی متصف شوند.)

پروردگارا بر محمد ‌و آل پاکش درود ‌و رحمت فرست ‌و ای خدا مرا هم مفتون ‌و مبتلا مکن (یعنی واقع در سختی ‌و ناگواری به خلق حسد مساز) به واسطه ‌ی عطائی که به مردم دادی ‌و مردم را هم مفتون مساز به عطائی که از من منع کردی مبادا من بر خلق تو حسد برم ‌و بر حکم (قضا ‌و قدرت) ناراضی ‌و خشمناک شوم.

خدایا بر محمد ‌و آل پاکش درود ‌و رحمت فرست ‌و مرا به قضا ‌و قدر خود همیشه خوش ‌و دلشاد بدار ‌و به موقعیتهائی که حکم (عدل ‌و احسان) تو فرمان می دهد مرا سعه ‌ی صدرم (و رضایت ‌و خوشنودی) عطا فرما ‌و وثوق ‌و اطمینان کاملی مرا بخش تا همیشه مقر ‌و معترف باشم که حکم قضای تو جز به خیر ‌و سعادت خلق جاری نخواهد گشت ‌و شکر ‌و سپاس گزاریم بر آنچه از من منع فرمودی بیشتر ساز از آنچه به من عطا کردی ‌و وافرتر گردان

و از اینکه گمان باطل کنم که فقیران خوار ‌و ذلیلند ‌و اغنیا صاحب فضیلت ‌و شرافتند از این خیال شیطانی مرا محفوظ دار (که بسا باشد یک فقیر عزت ‌و آبرویش ‌و جاه ‌و مقامش نزد تو از هزاران غنی بیشتر است اکثر پیمبران ‌و امامان ‌و علمای ربانی از زمره ‌ی فقرا بودند) زیرا شرافت خاص کسی است که طاعت ‌و بندگی تو به او شرافت داده است ‌و عزت مخصوص ‌آن کسی است که به عبادتت عزت یافته باری

ای خدا بر محمد ‌و آل پاکش درود فرست ‌و ما را هم به ثروت ‌و استغنائی که هیچگاه زوال ندارد بهره مند فرما ‌و به عزتی که ابدا فنا نپذیرد عزیز گردان ‌و به ما در ملک ابدی خود (عالم بقا) آزادی کامل (و نعمت ‌و عزت وافر) عطا فرما که (ای خدای بزرگ) توئی یگانه ‌و یکتا ‌و غنی الذات ‌و بی همتا تو ‌آن کسی که فرزندی نداری ‌و فرزند کسی نیستی ‌و تو را هیچ کفو ‌و مثل ‌و مانندی (و شبیه ‌و نظیر ‌و ضد ‌و ندی) در عالم نیست.