سوره المَسَدِ

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ١

بریده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)!

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ٢

هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودی نبخشید!

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ٣

و بزودی وارد آتشی شعله‌ور و پرلهیب می‌شود؛

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ٤

و (نیز) همسرش، در حالی که هیزم‌کش (دوزخ) است،

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ٥

و در گردنش طنابی است از لیف خرما!